Glikol etylenowy płyn do instalacji C.O, W.L, solarnych, -25°C 20 L – Procold Factory

Glikol etylenowy i glikol propylenowy są stosowane jako płyny niezamarzające w instalacjach grzewczych, chłodniczych, solarnych i w układach pomp ciepła. Ich podstawowe zadanie jest podobne: obniżenie temperatury krzepnięcia medium oraz zabezpieczenie instalacji przed zamarznięciem. Różnią się jednak właściwościami użytkowymi, bezpieczeństwem stosowania i ceną.

Glikol etylenowy ma zwykle niższą lepkość i bardzo dobre parametry wymiany ciepła, dlatego dobrze sprawdza się w układach technicznych, przemysłowych i chłodniczych. W porównaniu z glikolem propylenowym jest zazwyczaj tańszy, ale jest bardziej toksyczny, dlatego nie powinien być stosowany tam, gdzie istnieje ryzyko kontaktu medium z wodą użytkową, żywnością lub miejscami szczególnie wrażliwymi.

Glikol propylenowy jest wybierany tam, gdzie ważniejsze jest bezpieczeństwo eksploatacyjne, np. w instalacjach HVAC, instalacjach C.O., pompach ciepła, układach solarnych oraz instalacjach narażonych na kontakt z użytkownikiem. Jest zwykle droższy i ma większą lepkość, co może oznaczać większe opory przepływu, dlatego przy doborze pomp i armatury trzeba uwzględnić parametry konkretnego roztworu. PROCOLD wskazuje, że płyny na bazie MPG, czyli glikolu propylenowego, są zwykle droższe od płynów MEG, czyli etylenowych, m.in. ze względu na bezpieczniejszy surowiec.

Nie należy mieszać przypadkowych płynów glikolowych różnych typów, ponieważ po zmieszaniu trudniej prawidłowo określić temperaturę krzepnięcia, parametry cieplne i kompatybilność pakietów inhibitorów. Może to obniżyć ochronę antykorozyjną instalacji.

Stężenie glikolu do pompy ciepła lub instalacji C.O. dobiera się zawsze do najniższej temperatury, przed którą instalacja ma być zabezpieczona. Nie powinno się dobierać stężenia „na oko”, ponieważ zbyt mała ilość glikolu nie ochroni instalacji przed zamarznięciem, a zbyt duża ilość pogarsza przepływ i wymianę ciepła.

Orientacyjny dobór wygląda następująco:

W instalacjach z pompą ciepła typu monoblok najczęściej stosuje się roztwór zabezpieczający co najmniej do ok. -20°C lub -25°C, ponieważ część układu znajduje się na zewnątrz budynku. W instalacjach C.O. wewnątrz budynku stężenie może być niższe, ale tylko wtedy, gdy nie ma realnego ryzyka zamarznięcia medium.

Warto pamiętać, że większe stężenie glikolu zwiększa lepkość roztworu. To może podnieść opory przepływu i obciążenie pompy obiegowej, dlatego należy sprawdzić tabelę producenta konkretnego płynu i wymagania producenta urządzenia grzewczego.

Glikol koncentrat należy rozcieńczać wyłącznie wodą o odpowiedniej jakości, najlepiej wodą demineralizowaną lub wodą wskazaną przez producenta płynu. Nie zaleca się rozcieńczania glikolu zwykłą wodą wodociągową, ponieważ zawarte w niej minerały, chlorki, wapń i magnez mogą przyspieszać odkładanie kamienia oraz wpływać na stabilność dodatków antykorozyjnych.

Najbezpieczniejsza kolejność pracy:

1. Ustal wymaganą temperaturę ochrony przed zamarznięciem.
2. Sprawdź tabelę mieszania dla konkretnego produktu.
3. Odmierz odpowiednią ilość glikolu i wody.
4. Wymieszaj roztwór w czystym pojemniku lub przygotuj mieszaninę zgodnie z instrukcją napełniania instalacji.
5. Po napełnieniu instalacji odpowietrz układ i sprawdź temperaturę krzepnięcia refraktometrem.
6. Zapisz parametry płynu: stężenie, temperaturę krzepnięcia, pH i datę napełnienia.

Nie powinno się mieszać glikolu etylenowego z propylenowym ani dolewać przypadkowego płynu o nieznanym składzie. PROCOLD wskazuje, że koncentraty należy rozcieńczać wodą demineralizowaną, a przed zalaniem nowym płynem warto sprawdzić pH, przewodność, rezerwę alkaliczną i obecność osadów.

Woda destylowana to woda oczyszczona z większości soli mineralnych i zanieczyszczeń. Sama w sobie nie jest jednak kompletnym medium ochronnym do instalacji C.O. Ma niską mineralizację, ale nie zawiera pakietu dodatków stabilizujących pH, chroniących metale i ograniczających korozję. Może być używana do rozcieńczania glikolu, jeśli dopuszcza to producent płynu.

Woda kotłowa, częściej określana jako woda obiegowa lub woda instalacyjna, to woda przygotowana do pracy w zamkniętym układzie grzewczym. Jej parametry powinny być dopasowane do wymagań instalacji, źródła ciepła i materiałów, z których wykonano układ. W praktyce liczy się m.in. twardość, przewodność, pH, zawartość tlenu, obecność chlorków oraz zabezpieczenie antykorozyjne.

Przykładem gotowego medium jest PROCOLD AquaPro VDI2035, czyli woda obiegowa do zamkniętych instalacji hydraulicznych, zgodna z VDI 2035. Producent opisuje ją jako gotową do użycia wodę do układów, w których nie jest wymagane zabezpieczenie przed zamarzaniem, a priorytetem jest ochrona instalacji przed korozją i utrzymanie czystości układu.

W skrócie: woda destylowana jest wodą oczyszczoną, a woda kotłowa powinna być wodą technicznie przygotowaną do pracy w instalacji grzewczej.

Inhibitor korozji stosuje się po to, aby ograniczyć korozję metali, powstawanie osadów, kamienia kotłowego i szlamu instalacyjnego. W instalacjach C.O. i HVAC pracują jednocześnie różne materiały: stal, miedź, mosiądz, aluminium, żeliwo, ocynk, tworzywa sztuczne i elementy uszczelniające. Bez odpowiedniej ochrony chemicznej w układzie mogą pojawić się produkty korozji, magnetyt, spadek przepływu, zapowietrzanie, hałas w rurach i gorsza wymiana ciepła.

PROCOLD AQUACORR SI to krzemianowy inhibitor korozji do instalacji wodnych. Producent podaje, że zabezpiecza zamknięte układy przed spadkiem wydajności, korozją i powstawaniem osadów. Chroni m.in. aluminium, stopy aluminiowo-krzemowe, ocynk, miedź, mosiądz, stal, żeliwo oraz tworzywa stosowane w instalacjach. Jest bardzo wydajny, ponieważ standardowe dozowanie wynosi 0,1% objętości układu, czyli 1 litr inhibitora na 1000 litrów wody.

PROCOLD AQUACORR OAT to organiczny inhibitor korozji. Sprawdza się w systemach wodnych centralnego ogrzewania, układach solarnych, pompach ciepła, chłodnictwie i instalacjach ciepła technologicznego. Standardowe dozowanie wynosi 1% objętości instalacji, a w systemach solarnych 2–3%. W porównaniu z wersją SI jest to technologia organiczna, stosowana tam, gdzie wymagany jest inny typ pakietu inhibitorów i zgodność z założeniami danej instalacji.

AFRISO BCI to inhibitor korozji do instalacji grzewczych i chłodzących. Według AFRISO jest koncentratem opartym na technologii OAT, inhibitorach organicznych i nieorganicznych. Tworzy warstwę ochronną na powierzchniach metalowych, chroni przed korozją i osadzaniem kamienia, a minimalne stężenie wynosi 0,5%. Produkt może być stosowany z różnymi źródłami ciepła/chłodu i materiałami instalacyjnymi.

W praktyce AQUACORR SI warto rozważyć tam, gdzie potrzebne jest bardzo niskie dozowanie i krzemianowa ochrona zamkniętego układu wodnego. AQUACORR OAT będzie właściwy tam, gdzie projekt lub serwis zakłada organiczny pakiet inhibitorów. AFRISO BCI jest uniwersalnym inhibitorem OAT do instalacji grzewczych i chłodzących, szczególnie w układach napełnionych wodą wodociągową lub zmiękczoną.

Płukanie instalacji C.O. nie powinno być wykonywane wyłącznie „co określoną liczbę lat”, ale przede wszystkim wtedy, gdy wymaga tego stan układu. Instalację należy przepłukać szczególnie:

• przed pierwszym uruchomieniem nowej instalacji,
• przed zalaniem instalacji nowym glikolem lub wodą obiegową,
• przy wymianie starego płynu,
• po awarii, rozszczelnieniu lub zanieczyszczeniu układu,
• gdy pojawiają się zimne grzejniki, spadek przepływu, hałas, osady, rdzawy kolor medium lub częste zapowietrzanie,
• gdy analiza płynu wskazuje nieprawidłowe pH, przewodność lub obecność produktów korozji.

W instalacjach domowych dobrą praktyką jest kontrola jakości medium raz w roku, np. podczas przeglądu źródła ciepła. Samo płukanie wykonuje się wtedy, gdy instalacja jest zanieczyszczona albo przy wymianie medium. W starszych układach, w których często występuje szlam, kamień lub magnetyt, płukanie może być konieczne częściej.

Do czyszczenia instalacji można zastosować PROCOLD AQUACORR CLEANER. Producent opisuje go jako płukankę do instalacji hydraulicznych bazujących na glikolu oraz mrówczanie potasu, przeznaczoną do usuwania osadów wapiennych, ognisk korozji, tlenków metali i szlamu. Stężenie robocze wynosi 0,5 - 1%.

Do usuwania kamienia kotłowego i osadów mineralnych można zastosować PROCOLD AQUACORR DESCALER. Jest to odkamieniacz oparty na kwasie, przeznaczony do usuwania kamienia kotłowego, biofilmów, osadów i złogów tlenku żelaza w instalacjach centralnego ogrzewania. Producent podaje dawkowanie 1 litr na 100–150 litrów wody i zaznacza, że nie należy mieszać go bezpośrednio z glikolem.

Po płukaniu instalację należy dokładnie wypłukać czystą wodą, usunąć pozostałości środka czyszczącego i dopiero wtedy napełnić układ docelowym medium: glikolem, wodą obiegową albo wodą z odpowiednio dobranym inhibitorem korozji.